Strefa Użytkownika

KĘPNO, GRĄDÓWKA, SEEHOF

Kępno, Grądówka, Seehof

Nazwa dzisiejszego leśnictwa Grądówka w Gorzekałach wywodzi się ze starej nazwy nadleśnictwa (Oberforsterei Grondowken). To miejsce jest dziś trudne do odnalezienia, ale kiedyś było ważnym punktem w okolicy. Świadczy o tym m.in. kartka pocztowa z wizerunkiem budynku nadleśnictwa, wysłana 30.12.1908 roku z poczty w Klusach. (Pierwsza ilustracja, dalej druga strona kartki, jej transkrypcja niemiecka oraz polskie tłumaczenie).

Teren nadleśnictwa i przylegającej osady, w której w 1910 roku mieszkalo ok. 60 osób,  administracyjnie należał do wsi Gorzekały. Sama zaś nazwa Grądówka pochodzi od staropolskiego „grąd”, które z kolei jest pochodzenia niemieckiego [grund – grunt] i oznacza wg słownika Arcta (1920) „miejsce suche pośród łąk błotnistych, ląd, ostrów między wodą”; jeżeli spojrzymy na mapę okolicy, określanej od XVI wieku mianem "królewskich lasów Grądóweckich" to zauważymy, że tak naprawdę przed erą melioracji był to teren jezior i bagien z niewielkimi wysepkami suchego gruntu - grądami.

***

Urlich Czichy przysłał zdjęcie zrobione przed budynkiem Nadleśnictwa Grądówka 21.06.1917. Stoją na nim, od lewej: (dwie pierwsze osoby nieznane) Erika Mitzka, Olga Keyserling, Margot Keyserling, Walter Paul Mitzka (ojciec Urlicha Czichego), Brunhilde Royeck, (nn), siedzi nadleśniczy Hermann Royeck oraz Meta Mitzka (z d. Keyserling).

Znajdujący się dalej rysunek to Leśniczówka Seehof z dokumetnacji Ernsta Zimmera. Dalej tłumaczenie polskie oraz zdjęcie ostatniego leśniczego, Waldemara Rothe.

Kolejny rysunek to plan osady pracowników leśnych, dalej mamy tłumaczenie polskie opisu.

Trzy następne ilustracje to rysunki z dokumentacji Ernsta Zimmera przedstawiające rybaków, pozyskiwanie lodu, polowanie, faunę i florę okolicy.

Trzy ostatnie zdjęcia to jedyne ocalałe i możliwe dziś do odnalezienia nagrobki na cmentarzu w pobliżu dawnej osady. Więcej na ten temat w dokumentacji Seehof Urlicha Czichego zamieszczonej niżej.

Kępno, Grądówka, Seehof

Nad jeziorem Kępno znajdowała się kiedyś leśniczówka Kempnio, później nazwana Seehof, a ponad kilometr dalej osada pracowników leśnych, również należąca do leśnictwa Kempnio. W roku 1910 w osadzie Kempnio mieszkało 60 osób - trudno to dziś sobie wyobrazić. Ostatnim leśniczym w tym miejscu był Waldemar Rothe (do stycznia 1945). W domu robotników mieszkały dwie rodziny, Rohmann i Smik. Rodzina Smik wyjechała stąd w roku 1939. W ich mieszkaniu podczas wojny zakwaterowano radzieckich jeńców pracujących w lesie. Po wojnie wszystkie budynki zostały zniszczone, trudno dziś nawet odnaleźć ich pozostałości.

W plikach PDF poniżej znajdują się: Nr 42 i 43 Wieści Orzyskich z artykułami dotyczącymi Grądówki (nazywano tak przed wojną najpierw miejsce na dzisiejszym poligonie, gdzie znajdował się folwark, a potem osadę i siedzibę nadleśnictwa Grondowken nad jeziorem Kępno). Dalej dokumentacja Ernsta Zimmera oraz jej uzupełnienie napisane przez Urlicha Czichego - po niemiecku i po polsku (wersja niemiecka zawiera fotograficzną dokumentację grobów na cmentarzu w pobliżu dawnej osady). Wszystkie te opracowania łącznie stanowią niezwykłą dokumentację dotyczącą miejsca, którego już nie ma.